يارى طلبيدند و امير المسلمين يوسف بن تاشفين به ندايشان پاسخ داد و با سپاه خود به شبه جزيره آمد . در اين هنگام آلفونسو پس از استيلايش بر طليطله به محاصرهء سرقسطه رفته بود تا امير آن المستعين بن هود را به پرداخت جزيه وادارد . چون از آمدن مرابطون خبر يافت شتابان از سرقسطه بيرون آمد تا با دشمنان جديد خويش روياروى شود . پس در ماه رجب سال 479 ه / اكتبر سال 1086 م نبرد زلاقه درگرفت و سپاه متحد اسلام بر سپاه مسيحيت پيروز شد و قواى آلفونسوى ششم را درهم كوفت و آلفونسو - چنان كه گفتيم - راه گريز در پيش گرفت . اما يوسف بن تاشفين پس از نبرد زلاقه و شكست آلفونسو به سبب مرگ پسرش امير سير مجبور شد به مغرب بازگردد . آلفونسو نفس راحت كشيد و بار ديگر به جمع‌آورى لشكر پرداخت . اين بار سيل داوطلبان مسيحى از نورمانها و فرانسويها و غيرايشان با احساس يك جنگ صليبى به سوى او جارى شد . هنوز چندى نگذشته بود كه آلفونسو تن و توش و اعتماد خويش بازيافت و بار ديگر با دشمنان خود در آوردگاه ديگرى مصاف داد . المعتمد بن عباد به طليطله حمله كرد و چندجا را متصرف شد ، ولى امراى طوايف بار ديگر به سيرت پيشين خود يعنى دشمنى و تفرقه بازگرديدند و هركس در كمين نابود كردن آن ديگرى نشست و نتوانستند بر ضد مسيحيان نيرويى درخور تشكيل دهند ؛ از اين‌رو السيد الكمپيادور همچنان در منطقهء بلنسيه سرگرم غارت و كشتار و حادثه‌جوييهاى خود بود و از سوى ديگر قشتاليان در پايگاه استوار خويش در دژ لييط ( اليدو ) واقع ميان مرسيه و لورقه كه چند سال پيش از اين بنا نموده بودند پىدرپى به اين نواحى حمله مىكردند . امراى طوايف از امير المسلمين يوسف بن تاشفين خواستند كه بار ديگر به يارى ايشان آيد . امير المسلمين براى بار دوم در سال 481 ه / 1089 م از آب بگذشت . المعتمد بن عباد صاحب اشبيليه نيز به او پيوست . المعتصم صاحب المريه و تميم بن بلقين صاحب مالقه و برادرش عبد اللّه صاحب غرناطه و ابن رشيق صاحب مرسيه همه با قواى خود بيامدند . اينان مملكتهايشان در مشرق اندلس بود . امير المسلمين دژ لييط را محاصره كرد . هزار سوار و دوازده هزار پياده از مسيحيان از آن دفاع مىكردند ، ولى دژ در نهايت استوارى بود . آلات قلعه‌ستانى نتوانست در آن رخنه‌اى پديد آورد . مدت محاصره چهار ماه طول كشيد . محاصره -